سرعت تعویض فریم ها یا رفرش ریت (Refresh rate) به تعداد دفعاتی گفته میشود که تصویر بر روی صفحه نمایش در هر ثانیه به روز رسانی یا تازه میگردد. به بیان دیگر معیاری برای سرعت نوسازی بوده و با هرتز (Hz) بیان میشود.
حال رفرش ریت های 120، 240، 600 هرتز در مبحث کیفیت تصویر تلویزیون HD جدیدتان عملا به چه معناست؟
فریمهای ویدئویی اصلی (تصویر1و2) با سرعت 60 فریم در ثانیه برای ال سی دیهای 120 در 240 هرتزی کافی نیستند. یکی از راه حلها، دو برابر کردن فریمها میباشد. متناوبا فریم ها میتوانند در (کنار سایر فریمها) جای داده شوند و جاهای خالی را پر کند. در این مثال پردازنده تلویزیون از تفاوت بین فریم 1 و2 فریم 1a را ایجاد میکند. این فریم (همراه با فرمهای 2a و 3a و غیره) از تفاوت بین ویدئوی 60 هرتزی و تلویزیونهای 120 هرتزی ساخته میشود.
رفرش ریت با کیفیت 120، 240 و حتی 600 هرتز، توجه بسیار زیادی را در بازار تلویزیون های دیجیتال جدید معطوف خود کرده است.
این که میزان رفرش ریت چیست و چگونه کار میکند جالب است ولی این که چرا وجود دارد حتی جالبتر هم هست و میتواند تاثیر عمیقی بر کیفیت تصویر تلویزیون دیجیتالتان داشته باشد.
دوست دارید بیشتر بدانید؟
بیایید با اصول اولیه شروع کنیم. تلویزیون یک سری تصویر است که آنقدر سریع نشان داده میشود که مغز شما آن را متحرک میبیند.
در ایالت متحده امریکا، برق با 60 هرتز کار میکند بنابراین بسیار طبیعی است که تلویزیونهای ما با همین میزان کار کنند (در جاهای دیگر 50 هرتز رایج است). این ماجرا عمدتا یادگار روزهایی است که از لامپ اشعهی کاتدی (سی ار تی) استفاده میکردیم فقط اینکه سیستم کلی ما بر اساس آن است بنابراین هیچ کاربردی وجود ندارد که آن را تغییر دهد.
این بدین معناست که تلویزیونهای دیجیتال در هر ثانیه 60 تصویر را نشان میدهند (60 هرتز). برای یک refresher در یک اسکن پیشرفته (720پیکسل، 1080 پیکسل) و ترکیبی (1080i)، عبارت”1080i and 1080p are the same resolution” را جستجو کنید.
بالا رفتن میزان فریم (frame rate)
چند سال پیش، ال سی دیها با میزان refresh rate بالاتری بازار را در دست گرفته بودند و با 120 هرتز شروع کردند، اگرچه هماکنون شما آنها را با 240 هرتز و بالاتر میبینید. در این مورد هر چه این میزان، بالاتر باشد بهتر است اما اگر بخواهیم علت برتری آن را بیان کنیم، باید در رابطه با این که چرا در درجه اول قرار گرفته است بحث کنیم.
همهی ال سی دیها با رزولوشن تصویر متحرک (motion resolution) خود مشکل دارند که اگر بخواهیم در این رابطه توضیح بدهیم باید بگوییم زمانی که شیئی بر روی صفحه نمایش متحرک است (یا کل تصویر متحرک است)، تصویر در مقایسه با زمانی که شیئ یا صحنه ثابت است محو میشود. اوایل که ال سی دیها تازه به بازار آمده بودند، این مسئله به علت “زمان بالا آمدن ” یا سرعت تغییر پیکسلها از روشن به تاریک، برجسته بود. زمان بالا آمدن در ال سی دیهای مدرن کاملا بالا است و دیگر این مطلب مشکل مهمی نیست.
مسئله مهم، رزولوشن تصویر متحرک (motion resolution) بالاست. نقطه ضعف موضوع این است که محوشدگی در اثر حرکت، چگونه به نظر میرسد. دقت کنید که چگونه دلفین سمت راستی در مقایسه با 3 تای دیگر و بقیه تصویر محو شده است.
![](http://behprice.com/wp-content/uploads/2017/01/Dolphin_sharp_and_blur.jpg)
مسئله این است که چگونه مغز شما حرکت را تفسیر میکند. به علت اینکه این کار مغز شماست که برای هر فردی در درک رزولوشن اشیاء متحرک متفاوت است. بعضی از افراد به محو شدن تصویر اشیاء متحرک توجه نمیکنند. بعضیها اصلا با این اتفاق اذیت نمیشوند. بعضیها (مثل من) اغلب به آن توجه میکنند و اذیت میشوند. بقیه مثل David Katzmaier میدانند که وجود دارد اما، به آن به عنوان یک مسئله معمولی توجه میکنند تا یک عامل کلی در کیفیت تصویر.
دو راه اصلی برای وادار کردن مغز به دیدن جزئیات بهتر در ال سی دیها وجود دارد: چشمک زن نور پس زمینه backlight flashing ( که اسکن نور پس زمینه “backlight scanning” هم نامیده میشود.) و افزودن فریم.
Backlight flashing همانی است که به نظر میرسد. اصلی ترین نوع Backlight flashing زمانی است که backlight بین فریمهای ویدئویی، رو به تیرگی میرود. لحظه تیرگی، بیشتر شبیه زمانی است که یک پروژکتور فیلم، کار میکند: یک تصویر، سپس تیرگی، یک تصویر، سپس تیرگی و … به آرامی اتفاق میافتد. در نتیجه میلرزد. کاملا سریع اتفاق میافتد و شما به آن توجه نمیکنید. نوع پیشرفتهتری که backlight scanning نامیده میشود نور بخشهایی از backlight ویدئو را کاهش میدهد در این مورد تاثیر جانبی آن از دست دادن خروجی نور است،(گاهی اوقات به صورت قابل ملاحظهای) زیرا مقاطع زمانی وجود دارد که backlight عینا خاموش است (یا رو به خاموشی است). روش دیگری به نام black-frame insertion برای این کار وجود دارد که تصویر تیره را بین فریمهای واقعی نشان میدهد اما حقیقتا در backlight تاثیری ندارد.
فناوری,backlight scanning 1920 bls پاناسونیک. به گونهای شبیه کاهش نور درجهای لبههای ال ای دی و مبدل ساختن آنها به ردیف ال ای دیهای تیره پشت سر هم میباشد. این کار را بسیار سربع انجام میدهد.
در تصاویر پاناسونیک با نمایشگرهای 120 و 240 هرتزی،گزینه دیگری وجود دارد: افزودن فریمframe) insertion) این روش که الحاق فریم (frame interpolation) هم نامیده میشود در واقع فریمهای کاملا جدید ویدئویی جهت الحاق کردن به فریمهای واقعی ویدئویی را بوجود میآورد. با منابع ویدئویی نظیر تلویزیون، بازیهای ویدئویی و ورزشی، ایرادات کمی به این روش وارد است. شما رزولوشن تصاویر متحرک بالایی دریافت میکنید و (در حالی که) خروجی نور نمایشگر را حفظ میکنید. تصویر بالای این مقاله نمونهای از frame interpolation (الحاق فریم) میباشد.
با این همه، مسئلهای در محتوای فیلم با سرعت 24 فریم در ثانیه ( فیلمها، بیشتر نمایشهایی که در تلویزیون به نمایش در آمده) وجود دارد. interpolated frames (فریم های الحاقی) حرکت لرزشی اصلی محتوای 24fps فریم در ثانیه را از بین میبرند. بر روی سطح، این امر ممکن است خوب به نظر برسد اما حرکت خیلی ملایم حاصله ، فیلم را شبیه نمایشی تصنعی میسازد. تناسب و در مرحله بعد تاثیر Soap Opera (نمایشهای تصنعی) نامیده میشود. ما و خیلی از شرکتهای تلویزیونی آن را dejudder مینامیم من شخصا تماشای ویدئوی که تصویرش حرکت میکند را آزاردهنده میبینم. در بعضیها منجر به حالت تهوع میشود. بعضیها هم به آن اهمیت نمیدهند در حالی به نظر من وحشتناک است. برای اطلاعات بیشتر در رابطه با این موضوع، What is the Soap Opera effect را جستجو کنید
بیشتر تلویزیونهای 120/240 هرتزی مدرن دارا ی یک یا دو نوع از این فناوری میباشند. این که از کدام استفاده کنید کاملا انتخابی است (البته اگر وجود داشته باشد). در بعضی از شرایط عجیب، مثل حالت سینمایی درسریهای wt50 ال سی دی، ال ای دی پاناسونیک دست شما در حرکت تصویر بسته است. معمولا اگر بخواهیم سبک سنگین کنیم میتوانیم بگوییم که اگر شما از الحاق حرکت به تصویر motion interpolation یا backlight scanning استفاده نکنید، رزولوشن کامل تصویر متحرک را دریافت نمیکنید.
من شخصا به این نتیجه رسیدم که میزان 60 تا 120 هرتزی قابل توجه است و میارزد هزینه بیشتری را بابت آن پرداخت کرد و میزان120 تا 240 هرتزی ارتقای بیشتری را موجب میشود.
نه، بیایید کمی پیچیدهترش کنیم.
با توجه به وضع حاضر بازار این دستگاهها، شرکتها این روزها رفرش ریت خود را علنا اعلام نمیکنند. سامسونگ، ال جی، سونی، ویزیو و شارپ کلا در مورد رفرش ریت شان صادق نیستند. در عوض میزان رزولوشن تصاویر متحرک سفارشی که Clear Motion Rate، ruMotion ،Motionflow XR, و غیره نامیده میشوند را میپذیرند.
در همهی موارد، شرکت از backlight scanning و یا گونه پردازشهای دیگری استفاده میکند تا به این که تلویزیونهایشان rرفرش ریت بالاتری از آن حدی که باید، دارند اشاره کنند. بنابراین برای مثال یک میزان حرکت (motion rate) واضح 120میتواند تلویزیونی 60 هرتزی با scanning backlight یا یک ال سی دی 120 هرتزی بدون scanning backlight باشد. منوی تلویزیونها (spec sheet) به ندرت (اگر وجود داشته باشد) پانل واقعی refresh rate را نشان میدهند.
Gary Merson مقاله بسیار خوبی تحت عنوان Beware of phony LCD HDTV refresh rates در این رابطه کار کرده است. طبق مطالعات تلویزیونی در سال 2013 سایت Cnet همیشه پانل refresh rate واقعی را نشان میدهد نه نمونه جعلی.
پلاسمای 600 هرتزی
این بخش آنقدر پیچیده است که برای خود مقاله دارد. برای دریافت مطلب کامل، عبارت What is 600 Hz? را جستجو کنید.
نمونه خلاصه شده بدین صورت است: به علت این که پلاسماها همانند ال سی دیها محوشدگی ناشی از حرکت تصویر را ندارند، نیازی به refresh rate بالاتری ندارند. مشکل این است که تمام سازندگان تلویزیونهای پلاسما، ال سی دی هم تولید میکنند. بنابراین شما از هیچ یک از آنها نمیشنوید که بگویند نه، نه تلویزیون پلاسمای ارزانتر ما را بخرید چون که تصویر آن محو نمیشود (قابلیت poor off-axis یا نسبت کنتراست پایینی ندارند)
با خرید و فروش زیاد 120 و 240 هرتزی، خیلی از مشتریان پذیرفتند که در رده پایینتری قرار میگیرد با این تصور اشتباه که پلاسما به گونه ای فناوری قدیمیتری است.
در عوض، تمامی این سه سازنده پلاسما (ال جی، پاناسونیک، سامسونگ) 600 هرتز را پذیرفتهاند. همان گونه که Obi-Wan Kenobi در جنگ ستارگان قسمت ( (Star Wars Episode VIگفته: Return of the Jedi”” …. انچه من به شما گفتم، بنا بر نظر خاصی صحت داشته است.
بنا بر نظر خاصی؟ همانطور که مهندسی با به طور صریح برای من توضیح داد: پلاسماها بر اساس زمان نور تولید میکنند. هر پیکسل در پلاسما فقط دو حالت دارد: خاموش یا روشن. ( در این صورت آنها یک دستگاه کاملا دیجیتال هستند بر خلاف ال سی دیها که هنوز نوع آنالوگ آنها وجود دارد و این میتواند موضوع یک مقاله کامل باشد.
به علت اینکه پیکسلهای پلاسما فقط دو حالت دارند، با کم و زیاد درخشیدن، سطوح روشنایی متفاوتی ایجاد میکنند. و این زمانی است که 600 هرتز وارد این عرصه میشود. در بیشتر توضیحات پایه، پلاسماها هر فریم ویدئویی را به 10 زیر مجموعه تبدیل میکند (60×10=600). اگر فرض شود پیکسل سفید روشن باشد، برای هر یک از آن زیر مجموعهها یک بار میدرخشد. اگر فرض شود که50 درصد روشن است (50 IRE یا خاکستری مابین تیره و روشن)، برای نصف آن 10 زیرمجموعه میدرخشد. وقتی که فرض بر تیرگی آن است، اصلا نمیدرخشد.
DLP هم با این اصل کار میکند. هر آینه روشن (در مقابل لنز) یا خاموش ( به دور از آن) است.
در حقیقت کمی پیچیدهتر از این است ولی این ایده کلی است. معایب و مزایای دیگری بر این روش وارد است که خارج از بحث این مقاله است اما اگر کسی واقعا میخواهد در این رابطه بداند در خدمتم.
از این رو ، 600 هرتز بیشتر یا کمتر خرید و فروش میشود و این قضیه غیرحقیقی نیست. حقیقت این است که تصویر پلاسماها مثل ال سی دی ها محو نمیشوند بنابراین به refresh rate بالاتری نیاز تدارند.
منبع
اگر محوشدگی تصویر متحرک در تلویزیونتان مد نظرتان است، در نظر داشته باشید که در بعضی موارد، محوشدگی در منبع وجود دارد. این بیشتر دربرداشتهای فیلمهای گرفته شده رایج است. حرکت سریع در فیلم به علت میزان فریم پایینش، محوشدگی ایجاد خواهد کرد.
من شخصا متوجه بیشترین محو شدگی تصویر متحرک در صحنه های نمای نزدیک (close up) شدم. زمانی که صورت بازیگر صفحه نمایش را پر میکند، برای یک لحظه تصویر او (خانم یا آقا) ثابت میشود و شما هر بیت از جزئیات صورت را خواهید دید. سپس آنها به آرامی حرکت خواهند کرد و تصویر محو خواهد شد. من این اتفاق را در همه نوع منابع دیدم.
خط پایینی
Refresh rate، یعنی چندبار تلویزیون تصویری جدید را به نمایش میگذارد. هر چیزی بالاتر از 60 هرتز کاملا به خلق تصویر تلویزیون منجر میشود. همهی ویدئوی مدرن یا 24 فریم در ثانیه است (تلویزیون یا بیشتر نمایشهای تلویزیونی)، 60 بار در ثانیه (ویدئو1080i) یا 60 فریم در ثانیه ( ویدئو (720p. refresh rateهای بالاتر جهت ارتقای رزولوشن تصویر متحرک ظاهری در ال سی دیها مورد استفاده قرار میگیرند پلاسماها عمدتا با .600 هرتز خرید و فروش میشوند اما از نظر فنی به این که چگونه کار میکنند، بستگی دارد.
اگر محوشدگی تصویر متحرک شما را اذیت میکند، بهتر است ال سی دی با بالاترین میزان refresh rate ی که میتوانید بگیرید و یا با پلاسما یا (OLED) سر کنید. هرچند میارزد اشاره کنیم که گاهی اوقات فرآیندی که موجب میشود تلویزیونی با refresh rate بالا کار کند، میتواند منجر به تاخیر ورودی شود.
اگرچه، هر کسی توجه نمیکند یا با محوشدگی تصویر متحرک اذیت میشود. من هم همینطور و این یکی از اصلیترین دلایلی است که تلویزیون پلاسما را به ال سی دی ترجیح میدهم (علت دیگرش نسبت کنتراست است). همانگونه که قبلا اشاره شد دیوید اینطور نیست. زمانی که بحث از تلویزیونها میشود ما هر دو دیدهای منتقدانهای داریم اما چون درک محوشدگی تصویر متحرک عمیق شود، حق با ما دوتاست.
و مهمتر از همه، به علت این که منبع شما 24 یا 60 فریم در ساعت است، شما نیاز به کابل اچ دی ام آی خاصی با تلویزیون120 یا 240 هرتز ندارید. اگر فروشنده به شما چنین گفت، یا نمیداند یا دروغ میگوید. برای دانستن بیشتر در این رابطه Why all HDMI cables are the same را جستجو کنید.
ترجمه: www.behprice.com (شرکت هوشمند سازان ایمن پردازش)
منبع+
سایر مطالب مرتبط:
- رفرش ریت (Refresh Rate) چیست و چه کاربردی دارد؟
-
مشکل ویدئو پروژکتور من چیست ؟ ( عیب یابی آنلاین مشکلات سخت افزاری ویدئو پروژکتور )
- مشکلات فنی رایج در مکانهایی که با برد هوشمند کار می کنند
- وقتی که تصویر کامپیوتر بر روی دیتا/برد ارسال نمی شود
- صفحه نمایش ویدئو پروژکتور ،تیره،ناصاف است یا تصویر روی صفحه نمایش جا به جا می شود
- آموزش برعکس کردن تصویر در ویدئو پروژکتورهای مختلف
- وصل کردن لپ تاپ و رایانه به ویدئو / دیتا پروژکتور
- مشکلات مربوط به DMD
- نسبت زوم و فاصله پرتاب در ویدئو پروژکتور)
- میزان روشنایی و عمر لامپ دیتا / ویدئو پروژکتور ( projector lamp)
- چطور با پورت اچ دی ام آی – HDMI لپ تاپ یا کامپیوتر را به تلویزیون وصل کنیم